"Το σπίτι της Μπερνάρντα Αλμπα" του Φ.Γ Λόρκα. Θεατρική παράσταση του θεάτρου Μώ με σκηνοθεσία του Κοσμά Χατζηϊωαννίδη και πρωταγωνίστριες νέες ταλαντούχες ερμηνεύτριες, βγαλμένες από τα σεμινάρια - μαθήματα του θεάτρου Μώ, μαζί με παλαιότερες. Καλές και πολλά υποσχόμενες ερμηνείες. Πέθανε ο άνδρας - αφέντης και τα μαύρα ρούχα, τα δάκρυα και το ύφος που ταίριαζε στην περίπτωση, δεν μπορούσαν να κρύψουν την χαρά όλων για αυτόν τον θάνατο. Άλλωστε τα άσπρα τραπεζομάντηλα και τα άσπρα ντυσίματα στις καρέκλες μάλλον σε γιορτινό τραπέζωμα μας καλούσαν παρά σε κηδεία. Η ανατροπή έγινε. την εξουσία την ασκεί πλέον η Μπερνάρντα Αλπα και χρησιμοποιεί κάθε μέσο για να την επιβάλλει. Περιορισμός κινήσεων, αυταρχισμός, αποκλεισμός και καμία επικοινωνία με άλλο κόσμο,ψυχολογική και σωματική - φυσική βία, διακρίσεις στα όρια του κοινωνικού ρατσισμού. Θα μπορούσε η αναφορά να μην είναι στο σπίτι της Μπερνάρντα αλλά σε ολόκληρη την κοινωνία. Η επίκληση των ηθικοπλαστικών δογμάτων είναι όπλο στα χέρια του εξουσιαστή και την χρησιμοποιεί συνειδητά και πολλές φορές με πεποίθηση ότι έτσι πρέπει να είναι. Το βλέπαμε και στην Μπερνάρντα αλλά και σε κάθε άλλη που είχε έστω και για λίγο την ευκαιρία της όταν έλειπε η Μπερνάρντα. Υπόγειες συμμαχίες, μέτωπα με εναλλαγές, χαφιεδισμός, υποκρισία, εμμονή. Η Μπερνάρντα φαίνεται ότι θα είναι για πολύ ακόμα εκεί και η η μόνη διέξοδος για όλους (εκτός από το υπηρετικό προσωπικό που έχει βολευτεί με το ρόλο του και δεν θέλει να αλλάξουν τα πράγματα) είναι η φυγή, να πάνε αλλού, έξω (ακόμη και η γιαγιά, που μάλλον ξέρει πολύ καλά τι θέλει) και το μοναδικό μέσο είναι ο γάμος και τα χρήματα που βοηθούν να γίνει ένας γάμος. Ολες είναι ερωτευμένες με τον μοναδικό άνδρα ο οποίος επιλέγει την μεγαλύτερη αδερφή που έχει τα χρήματα και ερωτεύεται την μικρότερη που είναι και η ομορφότερη. Η μικρή.η νέα σηκώνει το ανάστημά της στην μάνα άρχοντα και κάνει αυτό που θέλει. Βλέπει στον ερωτευμένο άνδρα την ευκαιρία της για να φύγει, να πάει έξω, να πετύχει αυτό που επιδιώκει και η γιαγιά της με τα δικά της μέσα γιατί εκεί που βρίσκονται δεν έχουν προοπτική, η μία είναι πολύ νέα και η άλλη είναι πολύ μεγάλη. Η κορύφωση είναι τραγική, μια παρεξήγηση (ή σκόπιμο ψευδές μαντάτο από την υπηρέτρια για τον δήθεν θάνατο του άνδρα) οδηγεί σε αδιέξοδα (?) σε απελπισία (?) και τελικά στην αυτοκτονία την μικρή αδερφή (ή μήπως έδωσε τέλος η υπηρέτρια ?, είχε και τον λόγο και τον χρόνο πριν φτάσει η Μπερνάρντα),
